U bent hier

Aanval op de Belgische Spoorwegen - Regering en het spoorwegpersoneel: geen gelukkig huwelijk

Een donderslag bij heldere hemel was het toen premier Michel op zondag 16 oktober 2016 tijdens zijn ‘State of the Union’ in het parlement toelichting gaf over het begrotingsakkoord. Met één pennentrek schaft de regering de preferentiële tantièmes af vanaf 1 januari 2019.

Dit heeft uiteraard gevolgen voor het gehele spoorwegpersoneel en voor het rijdend personeel in het bijzonder. Was er in 2011 voor deze categorie nog een uitzondering gemaakt, het rijdend personeel zal tot 57 jaar moeten werken en de pensioenleeftijd zal jaarlijks met 6 maanden stijgen om in 2030 uit te komen op 63 jaar.

Natuurlijk zijn er nog een resem andere asociale maatregelen in het begrotingsakkoord, maar de wijziging – zonder voorafgaand sociaal overleg – van de pensioenvoorwaarden bij het spoorwegpersoneel is voor ons het meest in het oog springende. We hadden al wat meegemaakt met deze regering, maar met de onderhandelingen over de begroting van 2017 werd nogmaals een staaltje afgeleverd in het ‘bashen’ van de openbare diensten.

Dat de pensioenen van de openbare sector op de schop moeten, is al langer geweten, maar nu de regering met een groter begrotingstekort zit dan voorzien, wil men dit allemaal versneld doorvoeren. Het spoorwegpersoneel betaalt het rekenkundig falen van deze regering. We hadden nochtans vooraf een telraam opgestuurd … Lees meer over deze problematiek in ons artikel ‘Spoorwegpensioenen als pasmunt’.

Minimale dienstverlening

Een ander stokpaardje van deze regering is de minimale dienstverlening. Kost wat kost wil de regering – en de N-VA in het bijzonder – dit invoeren. Zo zijn er reeds een aantal voorstellen geweest in het Sturingscomité, waar de zogenaamde ‘vier scenario’s’ werden gepresenteerd.

ACOD Spoor had geen mandaat om daarover te onderhandelen. Bovendien zou dit bij een akkoord binnen het spoorvervoer gevolgen hebben voor andere sectoren binnen de ACOD (bijvoorbeeld bij De Lijn). Daarom is het van groot belang dat we dit met onze collega’s van andere openbare diensten nauwgezet opvolgen en samen een front vormen.

Laat ons eerlijk wezen, de pendelaars zijn dagelijks getuige van een minimale dienst door het abominabel investeringsbeleid rond de spoorwegen van deze regering: minder treinen ’s ochtends en ’s avonds, het vertragingsbeleid rond het Gewestelijk Expressnet, de besparingen op het vlak van dienstverlening aan de reizigers en het ontbreken van een langetermijnvisie.

De minimale dienstverlening is vooral een fetisj, men draait de mensen gewoon een rad voor ogen. Stel dat men er toch al in slaagt een minimale dienst te organiseren, heeft men er dan al eens aan gedacht hoe men al die mensen in een beperkt aantal treinen zal krijgen? Wie zal er mee kunnen en wie niet? Wie zal dat beslissen? Wat met de veiligheid en wat met de verantwoordelijkheid indien er in de chaos dat dit zal meebrengen slachtoffers vallen? Bovendien zal het de agressie alleen maar in de hand werken.

Herwaardeer de sociale dialoog

Zou het niet beter zijn dat er een goede sociale dialoog gevoerd wordt, zodat stakingen niet hoeven? Wanneer wordt er opnieuw geluisterd naar de erkende vakorganisaties die dagelijks in verschillende paritaire overlegorganen de problemen van de werkvloer aanbrengen? Een goede sociale dialoog is de enige garantie voor sociale rust en bijgevolg een goede dienstverlening!

We krijgen sterk de indruk dat het sociaal overleg binnen de spoorwegen vanuit regeringskringen gesaboteerd wordt met veto’s. De politieke invloed op het management van de Belgische spoorwegen lijkt meer dan ooit aanwezig te zijn.

Wij, als ACOD, pleiten steeds voor een maximale dienst en dat er voldoende geïnvesteerd wordt in openbaar vervoer en openbare diensten in het algemeen. Omdat openbare diensten de beste garantie zijn voor een goede service voor een eerlijke prijs, omdat ze niet enkel uit zijn op winst. Deze regering is echter vooral bezig om privébedrijven en kapitaalkrachtigen in de watten te leggen en dit ten koste van wie werkt voor een normaal loon. Wie had er ook weer steeds de mond vol van de hardwerkende Vlaming? Of zijn het enkel de grootverdieners die hard werken?

Ludo Sempels,
Algemeen secretaris,
Voorzitter
ACOD-SPOOR 

tag: 

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer